De zeven jaar oude Aissa woog 11 kg waneer ze aan boord van het Mercy Ship kwam, waar een team van kaak- en gezichtschirurgen haar gelaat reconstrueerden,; haar gelaat was beschadigd door Noma, een vleesetende ziekte.

Terwijl ze aan het wandelen was in Cameroon, Zuid-Afrika, zag Sarah Root,een  dokters assistente, een klein meisje met een vuile doek rond haar hoofd gewikkeld en bedekt met vliegen.

Toen Sarah het gezicht van Aissa ontblootte, schrok ze enorm door wat ze te zien kreeg. Een wonde die van haar rechter oog naar haar kaak liep en van de hoek van haar lip tot aan haar oor. Er ontstond een gat, waar haar huid weggevreten was en door de zwelling kreeg ze haar rechter oog niet open.

Noma! Een vleesetende ziekte die voorkomt bij armoede, onzuiver drinkwater, slechte voeding, weinig hygiëne, tekort aan immunisatie en tekort aan medische verzorging. De slachtoffers van deze ziekte zijn meestal kinderen, nadat hun immuun systeem verzwakt is. Als de diagnose onmiddellijk gesteld is en behandeld met antibiotica, dan kan Noma tegengehouden worden. Indien ze niet behandeld is, zijn de gevolgen blijvend of fataal. Jaarlijks worden een half miljoen gevallen gerapporteerd, voornamelijk in de armste landen van West-Afrika, en 90% van de Noma gevallen sterft binnen een maand.

Dankzij de tussenkomst van Sarah, is Aissa een van de 10% die overleefden.

Nochtans had ze niet veel kans om te overleven toen ze 7 jaar oud was en maar 11 kg woog. Ze werd gehospitaliseerd en haar grootmoeder en haar nonkel bleven bij haar, omdat haar ouders haar verwaarloosd hadden toen ze ziek werd.

De dokters verwijderden het aangetaste deel van de kaak van Aissa en ze legden haar aan een infuus. Na een paar maanden verdikte ze en begon open te bloeien in een sfeer vol liefde en aanvaarding.

Abigail Boys, algemeen chirurg en vrijwilliger in het hospitaal van Cameroon, had al vroeger gewerkt p de diensten van de Mercy Ships, met Dr. Gary Parker, Mercy Ships hoofdchirurg voor kaak en gezicht.. Ze wist dat Aissa de reconstructie die ze nodig had kon krijgen op de Afrika Mercy en ze hielp Aissa, Sarah en haar nonkel op hun reis naar het schip in Lomé, Togo. Drie chirurgen, Dr. Gary, Dr. Tertius en Dr. Tony voerden de reconstructieve operaties uit.

Tijdens haar herstel gedurende een maand toonde Aissa haar sterk karakter en sterke wil. In een nieuwe omgeving met andere kinderen die haar taal niet konden spreken, liet ze vaak haar frustratie en slecht humeur zien.

Tenslotte werd ze sterker. Ze maakte vrienden en begon spelletjes te spelen, te kleuren en te zingen. Ze leerde zelfs een paar Engelse zinnen en ze knuffelde vaak de verpleegsters, terwijl ze riep “ik houd van je”

Aissa zal nog een keer geopereerd moeten worden om de reconstructie van haar gezicht af te werken Maar voor het ogenblik is ze teruggekeerd naar het dorp om terug vertrouwd te geraken met haar familie en vrienden en het leven op school.

En ze kan hen nog een Engelse zin leren die ze op de Mercy Ship gehoord heeft, “Ik ben mooi”.